Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Czego wymaga fiskus

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Anna Mackiewicz | 2015-07-14 10:08:11
norwegia, podatki, vat, cit, akcyza, firmy

W 1992 r. w Norwegii wprowadzono 28-proc. podatek liniowy od zwykłego dochodu osób fizycznych, jak i firm.

 

 

Rodzaje podatków

  •  od dochodu z pracy
  •  od otrzymanej emerytury
  •  od świadczeń dodatkowych z pracy
  •  od zysku firmy
  •  od majątku
  •  od kapitału, np. nieruchomości - decyzja o wprowadzeniu podatków od nieruchomości zależy od gminy
  • VAT
  • CIT -  w 2014 roku spadł do 27 proc., ale wciąż jest wyższy niż w Szwecji i Finlandii

Na zwykły dochód składają sie wszystkie dochody pomniejszone o tzw. standardowe odpisy oraz możliwe do obliczenia wydatki, np. odsetki kredytowe.

Ponadto, pracownicy i osoby samozatrudnione muszą odprowadzać - łącznie z podatkiem - składki (odpowiednio 7,8 proc. i 11 proc.) na ubezpieczenia społeczne od dochodu osobistego (całkowity dochód bez odliczeń).

Podatki pośrednie związane są z produkcją, sprzedażą, importem/eksportem towarów lub usług. Do podatków pośrednich zalicza się VAT (standardowa stawka 25 proc., 15 proc. na produkty spożywcze, 8 proc. usługi transportu publicznego, usługi hotelowe, wynajem domów wakacyjnych), podatki akcyzowe (podatek samochodowy, podatek środowiskowy, akcyza na alkohol, papierowy, cukier, słodycze).

 

Umowy z Polską
 

W 2009 r. w Warszawie zostały podpisane Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji.

Do najważniejszych zmian należy modyfikacja definicji „zakładu" zawarta w art. 5. W myśl nowej Konwencji za „zakład" mogą zostać również uznane usługi wykonywanie przez przedsiębiorstwo za pośrednictwem osoby fizycznej obecnej w drugim państwie przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni w ciągu 12 miesięcy.

Kolejną zmianą jest możliwość uznania za „zakład" placu budowy, prac konstrukcyjnych, montażowych lub instalacyjnych, jeśli trwają one dłużej niż 12 miesięcy (obecnie 18 miesięcy).

 

Ponadto zmieniono:

  • miejsce opodatkowania usług transportowych na państwo siedziby przedsiębiorstwa
  • zasady opodatkowania należności licencyjnych rozszerzając ich definicję
  • zasady opodatkowania dywidend
  • zasady płatności odsetek
  • zasady opodatkowania marynarzy na statkach zarejestrowanych w Norweskim Międzynarodowym Rejestrze Statków
  • zasady działalności w morskiej strefie przybrzeżnej