Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Rynek AGD w Norwegii

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: | 2012-04-16 14:27:43
analizy rynkowe

  Norweski rynek AGD Norweski rynek artykułów gospodarstwa domowego można podzielić na trzy kategorie produktowe, a mianowicie: 1. tzw. szare artykuły gospodarstwa domowego, tj. rynek telewizorów, magnetowidów, centrów muzycznych, cyfrowe nagrywarki...

 

Norweski rynek AGD

Norweski rynek artykułów gospodarstwa domowego można podzielić na trzy kategorie produktowe, a mianowicie:

  • 1. tzw. szare artykuły gospodarstwa domowego, tj. rynek telewizorów, magnetowidów, centrów muzycznych, cyfrowe nagrywarki (płyty CD / VCD / DVD), fotograficzne aparaty cyfrowe, itp.;
  • 2. sprzęt AGD, w tym lodówki, zamrażarki, klimatyzatory, pralki, suszarki, kuchenki elektryczne, zmywarki, kuchenki mikrofalowe, piece i ogrzewacze, itd.;
  • 3. drobne AGD, tj. małych domowych urządzeń elektrycznych w rodzaju elektrycznych wentylatorów, odkurzaczy, wszelkiego rodzaju grzejniki elektryczne, urządzenia do obróbki owoców i warzyw, żelazka, suszarki do włosów, golarki, itd.

W ramach niniejszej informacji koncentrujemy się na artykułach z grupy 2 i 3.

Zaopatrzenie rynku domowych urządzeń AGD.

Norwegia nie produkuje podstawowych urządzeń gospodarstwa domowego. Jest to po części konsekwencją małego rynku, który był i jest zaopatrywane przez niewielką liczbę światowej klasy dostawców, którym udało się wytworzyć przywiązanie do marki i związać z sobą lokalnych dystrybutorów. Oznacza to, że zdecydowana większość urządzeń AGD pochodzi
z importu.

Chłonność rynku

Wyposażenie norweskich gospodarstw domowych (liczba gospodarstw domowych w styczniu 2011 wynosiła 2,2 mln) w sprzęt AGD jest stosunkowo wysokie. 

W Norwegii w roku 2006 średnią żywotność odbiorników telewizji określano na 5-6 lat, lodówek na 8-10 lat. Obecnie jest to jeszcze krótszy okres, co wiąże się z dokonywanym postępem technologicznym jak i rozwojem funkcjonalnym produktów i wynosi średnio ok. 5 lat. Dodatkowym aspektem rzutującym na wielkość (chłonność) norweskiego rynku jest fakt, że źle działające lub zepsute urządzenia nie poddawane są naprawom, a zastępowane są nowymi urządzeniami.

Obecnie struktura udziału w rynku artykułów gospodarstwa domowego, w całości norweskiego rynku artykułów domowych wg poszczególnych grup, przedstawia się jak niżej:

  • AGD- 27.29 %,
  • Pozostałe urzadzenia domowe 72,7%: szare urządzenia - 33.34%, telefony komórkowe i produkty telekomunikacyjne - 23.92 %, komputery 15.45%

Jak wiadomo, norweska gospodarka nie była tak dotkliwie doświadczona przez kryzys finansowy w ciągu ostatnich dwóch-trzech  latach jak gospodarki innych krajów. Nie mniej jednak, zjawiska kryzysowe z lat 2008-2010, odzwierciedlone między innymi przez spadek PKB w roku 2009 o 1,4% i umiarkowany jego wzrost w roku 2010 o 0,7% , odzwierciedlone zostały przez spadek sprzedaży także na  rynku urządzeń  i sprzętu domowego AGD.

W 2010 roku rynek AGD częściowo wykazywał tendencje  wzrostu sprzedaży, ale dotyczyło to przede wszystkim tzw. małego sprzętu AGD (np. opiekacze, blendery, czajniki itp.). W kategorii sprzętu  większego (np. pralki, kuchnie, lodówki itp.) w roku 2010 nadal zarejestrowano ujemne wskaźnik wzrostu, zarówno w odniesieniu do wielkości, jak i wartości sprzedaży i było to znacznie mniej w porównaniu do poprzedniego, 2009  roku.

Głównym powodem tego zjawiska było to, że iż rynek dużych AGD, podobnie jak rynek  nieruchomości i budownictwa jest zależny od relacji odzwierciedlających popyt konsumentów wyznaczony ich skłonnością do wydatków i gotowością  banków do finansowania tego popytu
w formie pożyczek i kredytów. W latach 2009 - 2010 obie strony tego układu tj. konsumenci
i banki wykazywały ostrożność w tym zakresie, co przeniosło się na wyniki sprzedaży w branży dużych urządzeń AGD.

 Natomiast pozytywny ogólnie trend w zakresie małych urządzeń AGD  w roku 2010, w dużym stopniu wynikał z faktu, że panujący w Norwegii kult zdrowego trybu życia przenosi się również na adaptację nawyków żywieniowych do tego modelu. W konsekwencji wzrasta udział żywienia domowego, a tym samym zapotrzebowanie na urządzenia wspierające przygotowania zdrowej żywności i oszczędzające czas trwania tego procesu.

Podstawowe trendy rynku.

Rynek urządzeń konsumenckich wykazywał w roku 2010 występowaniem kluczowych trendów w kilku kategoriach:

  • 1. po pierwsze, było nim rosnące zapotrzebowanie na urządzenia energooszczędne, zwłaszcza odnosiło się to do wszystkich urządzeniach dużych. Większość z tych urządzeń ma obowiązek posiadania standardowej oceny energetycznej.
  • 2. Po drugie, rosnące zapotrzebowanie na urządzenia wspierające zdrowy i intensywny tryb życia. Przykładowym przedstawicielem tego rodzaju urządzeń są miksery (blendery). Trend ten obejmuje także inne rodzaje wyposażenia kuchennego, np. garnki i urządzenia gotujące.
  • 3. Po trzecie, internet stał się podstawowym kanałem dystrybucji, a w 2010 roku
    w niektórych kategoriach urządzeń konsumenckich, większość z nich została zamówiona online. Jest to odzwierciedleniem polityki obniżonych cen przy zakupach dokonywanych za pośrednictwem internetu, ale też i zauważalnej poprawy w prezentacji oferty na stronach w internecie, w szczególności w części odnoszącej się do użytkowości
    i funkcjonalności oferowanych produktów.

Liderzy produktowi rynku norweskiego

Liderami rynku norweskiego są znani europejscy producenci/dostawcy sprzętu  AGD:

  • 1. BSH Home Appliances AB, spółka bedąca własnością BSH Bosch & Siemens,
  • 2. Electrolux Home Products Norwegii,
  • 3. Philips Norge, będący własnością Koninklijke Philips Electronics NV.

BSH i Electrolux mają dominujący udział w obu kategoriach AGD, tj. urządzeń dużych
i małych, co wynika zarówno z bardzo wysokiej rozpoznawalności tych marek na rynku norweskim, odzwierciedlającej wieloletnią ich obecność na tym rynku, jak i powszechnej opinii o wysokiej jakości ich produktów. Pozycję tę utrwala bardzo dobra znajomość specyfiki rynku oraz intensywnie promowana innowacyjność produktów.

W odniesieniu do trzech podstawowych rodzajów urządzeń - pralki, lodówki, odkurzacze udział w ryku przedstawiał się w roku 2010, jak niżej:

Pralki
BSH Households Appliances i Elektrolux Home Products Norway w roku 2010 posiadały po 22 % udziału  w rynku norweskim. Kolejnymi firmami były Whirpool Nordic i Miele z udziałem odpowiednio 19 i 10%.

Lodówki
Największy udział w norweskim rynku lodówek na poziomie 29% posiadał Elektrolux Home Products Norway, sprzedający produkty swoichmarek: Elektrolux, Elektro-Helios, AEG-Electrolux, Husqvarna-Electrolux, i Zanussi-Electrolux. Kolejna firmą z udziałem 23 % był BSH Households Appliances. Whirpool Nordic posiadał 12% udziału w tym rynku.

Odkurzacze

Elektrolux Home Products Norway posiadał 2010 r. 35% udziału w norweskim rynku odkurzaczy. Wyprzedzał BSH Households Appliances z udziałem 31%,  Philips Norge  z udziałem 10% i Miele z udziałem blisko 10%.

Różnorodność kanałów dystrybucji

Sprzęt ADG  w Norwegii można znaleźć w sprzedaży w  różnych typu sklepach, począwszy od sklepów spożywczych do sklepów z materiałami i urządzeniami budowlanymi, jak i w sklepach z narzędziami dla profesjonalistów i majsterkowiczów. Dominujący udział w sprzedaży mają jednak sklepy wyspecjalizowane w asortymencie AGD, natomiast rosnący udział sprzedaży skojarzonej z innymi asortymentami oraz przez Internet, wpływa korzystnie na warunki oferowane nabywcom.   Z jednej strony ułatwia zakupy i wpływa na obniżanie cen, a z drugiej strony poprzez kojarzenie np. z ofertą meblowego wyposażenia mieszkań a w szczególności zabudowy kuchni, przyczynia się do budowy oferty kompleksowej w interesie branż komplementarnych.

Nie mniej jednak na rynku norweskim występuje zjawisko silnej koncentracji sprzedaży. 90-95% rynku dużych urządzeń i 80% rynku małych elektrycznych urządzeń AGD należy do trzech największych sieci handlowych tj.  Elkjop, Expert/El-Kjeden i Coop Elektro Group.

Wartość norweskiego rynku AGD wyrażona wartością sprzedaży w roku 2005 wynosiła 25,5 mld NOK, a w roku 2010 wyniosła blisko 34 mld NOK.